Natalia Sołtysik/ Warszawa

Absolwentka filmoznawstwa UJ w Krakowie i Wydziału

Reżyserii Dramatu Akademii Teatralnej w Warszawie.

Roczny pobyt w Akademii Praktyk Teatralnych

w Gardzienicach. Asystowała Robertowi Wilsonowi podczas

jego projektu „Akropolis/Symptoms”

w Teatrze Dramatycznym w Warszawie (kwiecień 2007).

Zadebiutowała w warszawskim Teatrze Współczesnym

bardzo dobrze przyjętym spektaklem „Szafa”wg Mishimy

Yukio (grudzień 2007), gdzie wyreżyserowała też później

„Historię miłosną” wg.J.L.Lagarce'a (listopad 2010).

Zrealizowała także „Szarańczę” wg Bljany Srbljanović (Teatr

Ateneum, Warszawa, grudzień 2008), a zaraz potem -

w ramach dyplomu Wydziału Aktorskiego na krakowskiej

PWST - „Mewę” Borysa Akunina (marzec 2009).

Przedstawienie to zdobyło kilka nagród aktorskich na

Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. W 2011

współpracowała z niezależnym Stowarzyszeniem TERAZ

POLIŻ, czego wynikiem był spektakl „Transgiovanni” wg.

”Dekameronu” Bocaccia (Teatr Konsekwentny, lipiec 2011).

W Teatrze Wspólczesnym w Szczecinie wyreżyserowała

„Dziewczynę na kanapie” Jona Fosse (luty 2012), który to

spektakl był obecny na festiwalach KONTRAPUNKT

w Szczecinie i na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych.  

Kolejnymi jej pracami są „Konstelacje” Nicka Payne'a (Teatr

im. L.Solskiego,Tarnów,maj 2013), „Walentina. The last

human dog” wg.Swietłany Aleksijewicz (Teatr Współczesny,

Wrocław, wrzesień 2013), „Księżniczka na opak wywrócona”

Calderona (Teatr im. Witkacego, Słupsk, marzec 2014),

„W mrocznym mrocznym domu” Neila LaBute (Teatr im.

S. Jaracza, Olsztyn, luty 2015). Realizowała czytania dla

Instytutu Rumuńskiego, Teatru Rozmaitości w Warszawie

i Teatru Nowego w Poznaniu. W rankingu miesięcznika

„Teatr” Najlepszy, Najlepsza, Najlepsi przez Jacka

Sieradzkiego i Jacka Wakara została uznana za

najciekawszy debiut sezonu 2007/2008. Jej przedstawienie

„Szafa” zajęło też  trzecie miejsce w plebiscycie czytelników

„Życia Warszawy” (sezon 2007/08), a aktorki Maria Mamona

(rola pierwszoplanowa w „Szafie”) i Izabela Kuna (rola

drugoplanowa w „Szarańczy”) otrzymały nominacje do

Warszawskich Feliksów. Współpracowała ze Szkołą

Aktorską pp.Machulskich i z Wyższą Szkołą Komunikowania

i Mediów Społecznych im. J.Giedroycia w Warszawie.

Ostatnie jej prace to „Skrzywienie kręgosłupa” wg Ingrid

Lausund (Teatr Współczesny, Wrocław, marzec 2017)

i realizacja Teatroteki wg tekstu Maliny Prześlugi „Nie ma”

(WFDiF, listopad 2017).

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Dorota Kaczor/ Kraków

Dorota Kaczor - aktorka, absolwentka Akademii Teatralnej w Warszawie na wydziale lalkarskim

w Białymstoku oraz stażu w Real Escuela Superior de Arte Dramatico w Madrycie. Uczestniczka kursów

i warsztatow teatralnych w Polsce i zagranicą, wieloletni instruktor teatralny różnych grup wiekowych.

Wokalistka folkowa. Choreograf teatralny. Od czerwca prezes Fundacji Sztukarnia w Krakowie. Dorota

prowadzi warsztaty aktorskie w Krakowie.

Marcin Zarzeczny/ Warszawa

- aktor teatralny i filmowy, teatrolog, instruktor teatralny, absolwent Akademii Teatralnej w Warszawie, Państwowego Studium Aktorskiego przy Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie oraz Studium Muzycznego I stopnia w Kraśniku. Obecnie, aktor etatowy w Teatrze Polskim w Szczecinie, współpracuje z warszawskim Teatrem Komedia oraz Krakowskim Teatrem Komedia. Współpracował z teatrami: Jaracza w Olsztynie, Dramatycznym w Wałbrzychu, Ludowym w Krakowie oraz warszawskimi: Capitol, Na Woli, Wytwórnia oraz Laboratorium Dramatu. Autor głośnego monodramu pt. "Zwierzenia bezrobotnego aktora" wystawionego ponad sto razy w Polsce, Indiach, Niemczech, Islandii i Iranie. Jego teksty publikowane były w amerykańskich magazynach literackich, m. in. w Thought Notebook. Reprezentowany przez agencję Amazon Artist Management/Londyn/UK.

 

'Rok temu pracowałem metodą Boala z młodzieżą w ramach Lata w Teatrze. Zrobiliśmy przedstawienie o ich lękach, potrzebach i relacjach dziecko-dorosły ("Co nas boli, co porusza, czyli mięsko zjedz, ziemniaczki zostaw i ulep mnie z"). Było to niezwykłe doświadczenie z wielu powodów, ale chyba najważniejszym była konfrontacja. Na widowni znaleźli się rodzice, bliscy, przyjaciele aktorów. Przedstawienie było adresowane właśnie do nich. Aktorzy opowiedzieli o sobie różne historie w teatralny sposób, a te wywołały mnóstwo emocji. Narodziła się wyjątkowa więź między aktorami a widownią, granica między sceną, a widownią się zatarła, doszło do prawdziwego spotkania. Jeśli chcesz się wybrać w taką 

podróż... zapraszam.'

Marcin Zarzeczny

OPINIE//

"Marcin jest osobą wyjątkową i mega pozytywną, pozwala to wydobyć z uczestników (ze mnie też) wyjątkowość i dobrą energię. Dwa dni warsztatów z Marcinembyło to najlepsze wydarzenie kwietnia for ever :) :) Mimo dobrej zabawy nie zapomina o profesjonalnych radach, które pozwalają rozwinąć własne zdolności i talenty. Poza tym musicie, po prostu musicie, usłyszeć jego śmiech i zobaczyć jego miny :)!"

/// Łukasz 

"Przed warsztatami miałam bardzo dużo obaw. Okazało się, że niesłusznie. Powrót po latach do młodzieńczej pasji nie jest wcale trudny z takim prowadzącym. Marcin przez dwa dni, z obcych sobie osób, stworzył zgrany zespół inspirujących się nawzajem ludzi. Wyzwolił w nas mnóstwo pozytywnej energii, zmotywował do dalszej pracy. Nie mogę się doczekać warsztatów semestralnych."

/// Ewa

"Marcin jest świetnym, bardzo pozytywnym instruktorem. Warsztaty pomagają w otwarciu siebie na innych i na świat."

/// Zuza 

Ewa Ostrowska-Kunert

- aktorka, coach, producentka. Ukończyła pełen trening aktorski w technice Sanforda Meisnera w Actor’s Temple w Londynie, pod okiem Garego Condes’a. Jest jedną z nielicznych osób w Polsce sumiennie wykształconych w tej technice. Pobierała indywidualne lekcje m.in. u Toma Radcliffe, wybitnego trenera techniki, który przez lata szkolił się u samego mistrza, Sanfora Meisnera. Od 10 lat roku prowadzi regularne zajęcia aktorskie. Uczyła mi.in w studio Acting Coach oraz w Laboratorium Meisnera, AktorStudio w Warszawie. Obecnie uczy w Drama Point i Szkole Impro. Regularnie występuje na scenie, obecnie w roli Stewardessy Iwony w spektaklu "Wniebowzięte" reż, Albert Osik.

 

Ewa prowadzi warsztaty z Techniki Meisnera.

Chodźcie, fajnie jest!